Slaapdiensten - de regels
08.13.09

Zoals in aflevering 2 over de roostercodes staat is een slaapdienst (de officiële naam is nachtaanwezigheidsdienst) opgebouwd uit drie delen:
1 - De tijd die je voor je naar bed gaat werkt (op dag 1)
2 - Het gedeelte van de dienst dat je slaapt
3 - De tijd die je ’s morgens werkt (op dag 2).
Deze combinatie van drie diensten moet aan een aantal regels voldoen.
Zo mag het slaapgedeelte (2) niet korter dan zes- en niet langer dan acht uur duren.
Ook mag deel 2 niet voor 23:00 beginnen en moet het eindigen tussen 5:00 en 7:00 uur de volgende ochtend.
Vroeger was het op locaties waar de cliënten vroeg naar bed gaan gebruikelijk om het slaapgedeelte bijvoorbeeld om 22:30 te laten beginnen. Dat is dus niet toegestaan. Je mag pas om 23:00 uur naar bed en kunt de tijd dat cliënten geen zorg vragen bijvoorbeeld besteden aan rapporteren of zo iets. Hetzelfde geldt voor de periode tussen 7:00 uur en het moment waarop de cliënten daadwerkelijk uit bed komen.
Een andere regel waar een slaapdienst aan moet voldoen is dat deel 1, 2 en 3 samen niet langer mogen duren dan 24 uur.
Tenslotte mag de langste dienst van 1 en 3 niet langer zijn dan 12 uur.
Je merkt het, een slaapdienst moet aan veel eisen voldoen.
Volgens de CAO krijg je voor het slaapgedeelte geen vergoeding in geld maar een vergoeding in vrije tijd. In het kort komt dat er op neer dat je voor ieder uur dat deel 2 duurt je die week een half uur minder hoeft te werken. Dat is iets anders dan dat je er voor wordt betaald. Dan zou je immers ook onregelmatigheidstoeslag (ORT) moeten krijgen?
Op deze regel is wel een uitzondering. Dat zijn de collega’s die alleen een 0-uren contract hebben. Die hoeven immers niet een bepaald aantal uren per week te werken? Daarom krijgen deze collega’s wel een vergoeding in geld. En die is, je raad het al, een half uur salaris (zonder ORT) voor elk uur dat het slaapgedeelte duurt.
Hoe je betaald krijgt als je toch moet werken tijdens deel 2 vind je door hier te klikken.
Niet iedereen hoeft slaapdiensten te werken. Als je zwanger bent of ouder dan 55 jaar kan je met je manager bespreken dat je geen slaapdiensten meer wilt werken.
Zo mag het slaapgedeelte (2) niet korter dan zes- en niet langer dan acht uur duren.
Ook mag deel 2 niet voor 23:00 beginnen en moet het eindigen tussen 5:00 en 7:00 uur de volgende ochtend.
Vroeger was het op locaties waar de cliënten vroeg naar bed gaan gebruikelijk om het slaapgedeelte bijvoorbeeld om 22:30 te laten beginnen. Dat is dus niet toegestaan. Je mag pas om 23:00 uur naar bed en kunt de tijd dat cliënten geen zorg vragen bijvoorbeeld besteden aan rapporteren of zo iets. Hetzelfde geldt voor de periode tussen 7:00 uur en het moment waarop de cliënten daadwerkelijk uit bed komen.
Een andere regel waar een slaapdienst aan moet voldoen is dat deel 1, 2 en 3 samen niet langer mogen duren dan 24 uur.
Tenslotte mag de langste dienst van 1 en 3 niet langer zijn dan 12 uur.
Je merkt het, een slaapdienst moet aan veel eisen voldoen.
Volgens de CAO krijg je voor het slaapgedeelte geen vergoeding in geld maar een vergoeding in vrije tijd. In het kort komt dat er op neer dat je voor ieder uur dat deel 2 duurt je die week een half uur minder hoeft te werken. Dat is iets anders dan dat je er voor wordt betaald. Dan zou je immers ook onregelmatigheidstoeslag (ORT) moeten krijgen?
Op deze regel is wel een uitzondering. Dat zijn de collega’s die alleen een 0-uren contract hebben. Die hoeven immers niet een bepaald aantal uren per week te werken? Daarom krijgen deze collega’s wel een vergoeding in geld. En die is, je raad het al, een half uur salaris (zonder ORT) voor elk uur dat het slaapgedeelte duurt.
Hoe je betaald krijgt als je toch moet werken tijdens deel 2 vind je door hier te klikken.
Niet iedereen hoeft slaapdiensten te werken. Als je zwanger bent of ouder dan 55 jaar kan je met je manager bespreken dat je geen slaapdiensten meer wilt werken.









